โตเกียวพักย่านไหนดี: 7 ย่านหลัก เลือกจากสนามบินที่ลงและแผนเที่ยวของคุณ

โตเกียวมีสองสนามบิน และมันอยู่คนละทิศกันคนละเรื่อง นาริตะ (NRT) ไม่ได้อยู่ในโตเกียวด้วยซ้ำ — อยู่จังหวัดชิบะทางตะวันออก ต้องนั่งรถไฟหรือบัสเข้าเมืองอีกทอด ส่วนฮาเนดะ (HND) อยู่ในเขตโตเกียวทางใต้ ใกล้เมืองกว่ามาก

จากนาริตะ ทางเลือกหลักคือรถไฟด่วน Keisei Skyliner ที่วิ่งเข้าฝั่งตะวันออกของเมือง (นิปโปริ / เคเซอิอุเอโนะ) รถไฟ JR Narita Express (N'EX) ที่วิ่งเข้าโตเกียวสเตชั่นแล้วแยกไปชินางาวะ ชิบูย่า ชินจูกุ และรถบัส Airport Limousine ที่จอดหน้าโรงแรมใหญ่หลายแห่งโดยไม่ต้องลากกระเป๋าขึ้นบันได จากฮาเนดะคือ Tokyo Monorail ไปฮามามัตสึโจแล้วต่อสาย Yamanote หรือรถไฟ Keikyu ที่ตรงเข้าชินางาวะ

กฎง่าย ๆ ที่ใช้ได้เกือบทุกครั้ง: ลงนาริตะให้เอียงไปพักฝั่งตะวันออก (อุเอโนะ อาซากุสะ โตเกียวสเตชั่น) ลงฮาเนดะให้เอียงไปฝั่งใต้–ตะวันตก (ชินางาวะ ชิบูย่า ชินจูกุ) — ประหยัดทั้งเวลาและค่าเดินทางวันแรกกับวันสุดท้าย ซึ่งเป็นสองวันที่คนมักลืมคิด

โฆษณาที่พักในโตเกียวชอบบอกว่า "เดินจากสถานี 3 นาที" ซึ่งเกือบทุกที่พูดได้เหมือนกันหมด สิ่งที่ต่างจริงคือสถานีนั้นอยู่บนสายอะไร สาย Yamanote คือวงกลมที่ร้อยศูนย์กลางใหญ่ ๆ ของเมืองเข้าด้วยกัน (โตเกียว อุเอโนะ อิเคะบุคุโระ ชินจูกุ ชิบูย่า ชินางาวะ) ส่วนรถไฟใต้ดินวิ่งตัดกลางวง

แปลงเป็นการตัดสินใจง่าย ๆ: แผนคุณหนักฝั่งชิบูย่า–ฮาราจูกุ–ชินจูกุ ให้พักฝั่งตะวันตก แผนคุณหนักวัด พิพิธภัณฑ์ อาซากุสะ สกายทรี ให้พักฝั่งตะวันออก ถ้าตั้งใจนั่งชินคันเซ็นไปเที่ยวเมืองอื่นสักวัน โตเกียวสเตชั่นหรือชินางาวะคือคำตอบ และถ้าแผนมีฮาโกเน่หรือฟูจิ–คาวากุจิโกะ ชินจูกุได้เปรียบชัดเจนเพราะทั้งรถไฟสายโอดะคิวและรถบัสทางด่วนไปสองที่นี้ออกจากที่นั่น

หนึ่ง ขนาดห้องเป็นตารางเมตร โรงแรมญี่ปุ่นระบุไว้เกือบทุกที่ ห้องธุรกิจมาตรฐานหลายแห่งเล็กกว่าห้องราคาเท่ากันในไทยพอสมควร ถ้าเดินทางสองคนพร้อมกระเป๋าใบใหญ่ ตัวเลขนี้สำคัญกว่าจำนวนดาว

สอง ประเภทเตียง คำว่า "ห้องคู่" ในญี่ปุ่นบ่อยครั้งหมายถึงเตียงเดี่ยวกว้างพิเศษหนึ่งเตียง (semi-double) ไม่ใช่สองเตียง ถ้าต้องการเตียงแยกให้มองหาคำว่า twin โดยเฉพาะ

สาม เวลาเช็คอินและที่ฝากกระเป๋า เที่ยวบินจากไทยหลายไฟลต์ถึงเช้าหรือถึงดึก โรงแรมส่วนใหญ่ให้ฝากกระเป๋าก่อนเช็คอินได้ แต่ควรเช็คให้แน่ใจ โดยเฉพาะที่พักเล็กที่ล็อบบี้ไม่ได้เปิด 24 ชั่วโมง

บัตร IC (Suica หรือ PASMO) คือคำตอบเริ่มต้นสำหรับเกือบทุกคน แตะเข้าออกได้ทั้งรถไฟ JR รถไฟใต้ดิน รถบัส และใช้จ่ายในร้านสะดวกซื้อได้ด้วย ไม่ต้องคำนวณค่าโดยสารทีละเที่ยว หลายคนใช้ผ่านมือถือได้เลยโดยไม่ต้องถือบัตรจริง

ส่วน JR Pass แบบทั่วประเทศ โดยทั่วไปไม่คุ้มสำหรับทริปที่เที่ยวแต่ในโตเกียว เพราะมันออกแบบมาสำหรับการนั่งชินคันเซ็นข้ามเมืองไกล ๆ ถ้าแผนคุณคือโตเกียวล้วนหรือโตเกียวบวกทริปวันเดียวใกล้ ๆ การจ่ายตามจริงด้วยบัตร IC มักถูกกว่า (ข้อนี้เป็นความรู้ทั่วไปเรื่องการวางทริป ไม่ใช่ตัวเลขจากชุดข้อมูลของเรา — ถ้าแผนคุณมีชินคันเซ็นหลายเที่ยวควรลองคำนวณเทียบดูเอง)

อีกเรื่องที่ทำให้ทริปพังบ่อยคือรถไฟเที่ยวสุดท้าย โตเกียวไม่ใช่เมืองที่รถไฟวิ่งทั้งคืน หลายสายหยุดราวเที่ยงคืนถึงตีหนึ่งแล้วเริ่มใหม่ราวตีห้า ถ้าพลาดแล้วต้องนั่งแท็กซี่ข้ามเมืองกลางดึก ค่ารถมักแพงกว่าที่คิดไว้มาก — คนที่ชอบเที่ยวกลางคืนจึงได้เปรียบเวลาพักในย่านที่ตัวเองจะเที่ยว

โตเกียวมีช่วงที่ห้องตึงเป็นระบบ ไม่ใช่เรื่องดวง: ปลายพฤศจิกายนถึงต้นธันวาคม (ใบไม้เปลี่ยนสีและไฟประดับฤดูหนาว) ช่วงปีใหม่ ปลายมีนาคมถึงต้นเมษายน (ซากุระ) ปลายเมษายนถึงต้นพฤษภาคม (Golden Week ซึ่งคนญี่ปุ่นเองก็เที่ยว) และกลางสิงหาคม (ช่วงโอบ้ง) ช่วงเหล่านี้ควรล็อกที่พักก่อน แล้วค่อยหาตั๋วหรือแผนเที่ยวตามทีหลัง

นอกช่วงพีค โตเกียวเป็นเมืองที่ซัพพลายโรงแรมเยอะมาก การรอดูจังหวะยังพอมีพื้นที่ แต่ห้องที่ "มีจำกัดโดยธรรมชาติ" เช่นห้องสำหรับสามสี่คนหรือห้องวิวเฉพาะ ยังควรจองก่อนอยู่ดี